راورتى مى نويسد: كه در نسخه خطى نمبر (1982) انجمن بنگال ونسخه بودلينا در همه موارد بين دو كلمه منهاج وسراج (بن) نوشته شده (منهاج بن سراج) ومستر بلوخمن در مجله انجمن آسيائى بنگال (1876 ع) گويد، كه (منهاج السراج) باضافت نمى تواند، قرار اصول عربى معنى منهاج بن سراج را افاده كند [1] چون درين موضوع ضبط خود مؤلف ثقه تر ومعتبرتر است، بايد ذيلا يك يك آنرا جداگانه توضيح كرد:

نام وى: ابو عمر منهاج الدين عثمان كه، بصورت مختصر (منهاج سراج) باشد.

نام پدرش: سراج الدين محمد، كه خود مؤلف، مولانا سراج منهاج [2] وسراج الدين منهاج [3] وافصح العجم اعجوبة الزمان سراج الدين منهاج [4] نوشته است.

نام جدش: مولانا منهاج الدين عثمان [5] نام جد دوم: ابراهيم [1] نام جد سوم: امام عبد الخالق جوزجانى [1] كه مورث بزرگ ومؤسس اولين اين دودمان علمى است.

جوزجان، گوزگانان، مسكن اجداد مؤلف

مولانا نسبت خود را جوزجانى مى نويسد. كه راورتى در تمام كتاب جرجانى نوشته براى مهمله قرشت. واين ظاهرا سهويست كه طابعين كلكته هم مرتكب شده اند، حتى راورتى در ذيلهاى ملحقه وحواشى كتاب، وى را منسوب به (جرجان) دانسته، كه اين هم اشتباهى است.

طورى كه گذشت، اجداده مولانا ساكن جوزجان يا جوزجانان يا گوزگانان بوده اند، وامام عبد الخالق از آنجا بحضرت غزنه افتاد، وبعد ازين اجداد مولانا اندرين شهر ومركز سلطنت ميزيستند، وپس از ان بغور ولاهور انتقال كرده اند.

بنابران مولانا به واسطه موطن اصلى اجداد، نسبت خويش را جوزجانى